Czy nietypowe preferencje seksualne zawsze są zaburzeniem?

Preferencje seksualne to preferowane zachowania seksualne. Jeśli są one wyjątkowe, rzadkie, nazywamy je parafiliami. Parafilie do niedawna były  traktowane jako zaburzenia preferencji seksualnych. Najnowsza amerykańska klasyfikacja zaburzeń psychicznych DSM-5 wprowadza jednak rozróżnienie parafilii do zaburzeń parafilnych. Parafilie nie będące zaburzeniem to intensywne i trwałe preferencje seksualne nie wymagające leczenia ponieważ nie wywołują cierpienia, stresu ani krzywdy. Nie są zagrożone sankcją karną a osoba o takich preferencjach nie traktuje ich jako problem. Mówiąc wprost parafilie, które nie są zaburzeniem, nikomu nie szkodzą, są pewnego rodzaju dziwactwem. Zarówno osoba o takich skłonnościach, jak i nikt postronny nie cierpi z tego powodu. Zaburzenia parafilne to już odmienna kategoria. Tutaj mamy do czynienia z cierpieniem, wyrządzaną krzywdą lub ryzykiem wyrządzenia krzywdy. Zaburzenia parafilne z założenia powodują cierpienie i stres. Jeżeli cierpi osoba postronna, mamy do czynienia z czynem o charakterze kryminalnym. Do takich zaburzeń zaliczamy więc np. pedofilię, zachowania seksualne o charakterze sadomasochistycznym, ale też np. wojeryzm czyli podglądanie, froteryzm, czyli ocieranie się i ekshibicjonizm, czyli prezentowanie genitaliów osobie postronnej.

No Comments Yet.

Leave a comment