Masturbacja dziecięca

Masturbacja dziecięca – stymulowanie przez dziecko własnego ciała (głównie obszarów erogennych) i wywoływanie w ten sposób uczucia przyjemności i odprężenia (redukcji napięcia emocjonalnego).

Masturbacja jest jedną z podstawowych form ekspresji seksualnej u dzieci. Odkrycie, że dotykanie obszarów genitalnych daje inne doznanie niż dotykanie innych części ciała to jedno z pierwszych doświadczeń seksualnych dziecka. Jest to element odkrywania własnego ciała. Ponieważ stymulowanie obszarów genitalnych daje odczucie przyjemności, dzieci mają tendencję do powtarzania tych zachowań. Badania młodych osób (młodzież i młodzi dorośli) wykazały, że 40% z nich przypomina sobie zachowania masturbacyjne z własnego dzieciństwa.

 

Rodzaje masturbacji dziecięcej i kryteria diagnostyczne:

Rozwojowa                                                       Eksperymentalna                                           Instrumentalna

- Nastawienie na zaspokojenie       - Nastawienie na zaspokojenie       - Nastawienie na zaspokojenie

przyjemności                                          ciekawości                                                   innej potrzeby

- Powtarzalny schemat                      - Brak stałego schematu                 - Powtarzalny schemat

- Przemija z czasem                            - Przemija po interwencji               - Przemija po zaspokojeniu

- Niejawna, ukrywana                      - Jawna, nieukrywana                        sfrustrowanej potrzeby

- Nie uszkadza ciała                            - Może powodować uszkodzenia    - Jawna, demonstracyjna

- Brak cech uporczywości,               ciała                                                        - Rzadko powoduje uszkodzenia podatna na wpływy                                   - Brak uporczywości,                                 ciała

podatna na wpływy                      - Uporczywe trwanie aż do

usunięcia przyczyny

 

 

Oddziaływanie:

Edukacja rodziców                         Interwencja wobec rodziców,                  Psychoterapia

czasem wobec dziecka                                 indywidualna lub systemowa

 

Masturbacja rozwojowa: najbardziej rozpowszechniona, podejmowana w celu osiągnięcia przyjemności, dziecko nie ma innego celu niż osiągnięcie przyjemności. Powtarzalność zachowań- jeśli dziecko nauczyło się osiągać przyjemność w określony sposób zawsze go stosuje, nie szuka, nie eksperymentuje. Wykluczone szkodliwe działania, powodujące ból.  Działania interwencyjne nie mają uzasadnienia. Tego typu ekspresja nie jest szkodliwa, nie przekracza normy rozwojowej. Rodzice powinni być edukowani. Nadmierne eksponowanie tego rodzaju zachowań można delikatnie korygować. Mija z wiekiem.

 

Masturbacja eksperymentalna : motywacja poznawcza połączona z poszukiwaniem przyjemności, eksplorowanie ciała, odkrywanie nowych form. Celem jest głownie ciekawość, chęć poznania ciała a doznana przyjemność  jest „efektem ubocznym”. Tego typu masturbacja bywa szkodliwa, może dochodzić do uszkodzeń ciała. Diagnoza nie sprawia problemu. Dziecko traktuje swoje ciało jak przedmiot badań. Sprawdza jego odporność i reaktywność. Pojawiająca się przyjemność jest nowym odkryciem, nie jest celem samym w sobie. Celem jest poznawanie nowych doznań. Od stymulacji rękoma dziecko przechodzi do stymulacji przedmiotami. Dziecko nie ukrywa swych działąn tak jak nie ukrywa tego, ze się bawi. Dziecko musi dostać kategoryczny zakaz robienie czegokolwiek co mu szkodzi, boli itp. Mija z wiekiem.

 

Masturbacja instrumentalna: trudna do rozpoznania i odkrycia. Dzieci w różnym wieku – także przed 3 r.ż. Ten rodzaj masturbacji jest sygnalizacją występowania innego problemu, z którym dziecko sobie nie radzi. Dziecko traktuje masturbację jako system nagradzania, radzenia sobie ze stresem, lękiem albo żeby pokazać coś otoczeniu, zwrócić na siebie uwagę. Masturbacja staje się mechanizmem obronny, dziecko ucieka w ten rodzaj przyjemności przed problemami.  Możliwy wpływ i modelowanie przez dorosłych, chociaż nierzadko naśladowanie rówieśników (np. w domu dziecka, przedszkolu) Zastępcze zaspokajanie potrzeb. Uzyskiwanie uwagi otoczenia. Przyjemność nie jest tu celem, celem jest redukcja napięcia, zwrócenie uwagi… Interwencja powinna polegać na koncentracji na wyeliminowaniu przyczyn tego rodzaju zachowań a nie samej masturbacji.  Karanie masturbacji nie daje efektów. Dziecko nawet po odliczeniu kary, często widzi dodatni bilans.